2009 ජූනි 29 at ප.ව. 2:39 (දින පොත)
Tags: අරවින්දගේ වියමන, සිංහල, සිංහල බ්ලොගර්කරුවන්ගේ සංසදය, සිංහල බ්ලොග්
ඔන්න ඉතිං මගේ සිංහල බ්ලොග් ලිවිල්ලට අවුරුද්දක් සම්පූර්ණ වෙනවා. මේ අවුරුද්දටම මම ලියලා තියෙන්නේ ලිපි 25ක් විතරයි. එකනං ඉතිං සෑහිමකට පත්වෙන්න පුළුවන් පුමාණයක් නෙමෙයි.
සිංහල බ්ලොගර්කරුවන්ගේ සංසදයටත් මගේ බ්ලොග්එක කියවන හැමෝටමත් බොහෝම ස්තුතියි. අවුරුද්දක් පුරාවට මාත් එක්ක හිටියට. ඉතිං, ඉදිරියටත් තව අවුරුදු ගාණක් බ්ලොග්එක ලියන්න ලැබේවා කියලා සහ සිංහල බ්ලොග්කරණය තවත් වර්ධනය වේවා කියලා මං ප්රාර්ථනා කරනවා
2009 ජූනි 21 at පෙ.ව. 10:27 (කලාව, චිත්රපටි හා නාට්ය, දින පොත, සංගීතය)
Tags: කැලණිය විශ්වවිද්යාලය, දිනපොත, නාට්ය, Image Arts
මේ බ්ලොග් ලිපියක් ලියන්නේ මාස 6කට පස්සේ. ලිව්වේ නැති වුණාට මොකද පුළුවන් හැම වෙලාවෙ ම බ්ලොග් කියෙව්වා. මෙච්චර කාලයක් බ්ලොග් නොලියන්න පළවෙනි හේතුව කම්මැලිකම. බලන්නකෝ මේ ලිපිය. අනිත් හේතුව විවේකයක් නැතිකම. කොච්චර අවිවේකද කිව්වොත් පසුගිය මාස එකහමාරට ම අන්තර්ජාලය පැත්ත පලාතේ එන්න බැරි වුණා. මේ ලිපිය ලියන්නත් විවේකයක් ලැබුණේ යාන්තං විශ්වවිද්යාලය වසා දමපු නිසා. (දන්නවනේ ඉතිං හේතුව)
තව මාසයකින් පළමු වසර අවසාන විභාග පැවැත්වෙනවා. ඉතිං විශේෂවේදී පාඨමාලාවකට තේරීම සඳහා විෂයන් තුනට ම ගොඩක් මහන්සි වෙන්න සිද්ධ වෙනවා. මම කරන විෂයන්වලින් දෙකක් ම ප්රායෝගික විෂයන්. නාට්ය හා රංග කලාවයි ප්රතිබිම්බ කලාවයි. ඒවට ලියන්න විභාගයක් නෑ. තියෙන්නේ ප්රායෝගික පරීක්ෂණ විතරයි. ප්රායෝගික පරීක්ෂණ ලියන්න තියන විභාගවලට කලින් තමයි තියෙන්නේ. ඉතිං අධ්යයන නිවාඩු දෙන්නත් කලින් මට විෂයන් දෙකක ම විභාග සම්පූර්ණයෙන් ම ඉවර වෙනවා. පාඩම් කරලා ලියන්න තියෙන්නේ සිංහල විතරයි. ඒකෙත් එසයිමන්ට් ඔක්කො ම දැනටමත් ලියලා බාර දීලත් ඉවර යි. මේ පැවරුම්වලට දීල තිබුණු ඒවගෙන් මං තොර ගත්තේ “උම්මග්ග ජාතකය හා නූතන නවකතා ” කියන එකයි “සිංහල භාෂා සමාජය” කියන එකයි. උම්මග්ග ජාතකය ගැන එක නම් එච්චර ගින්නක් නෑ. ලේසියෙන්ම පිටු 30ක්විතර ලියා ගත්තා. හැබැයි සිංහල භාෂා සමාජය ගැන එකට නං ගොඩක් විස්තර හොයලා මහන්සි වෙන්න සිද්ධ වුණා. ලියලා ගිය සැරේ වගේ ම බාරගන්නා අවසාන දිනයේත් හොඳට ම හැන්දෑවෙලා ගිහින් බාර දුන්නා. 
පසුගිය අප්රේල් 24 සිට ජූනි 10 දක්වා කාලය තමයි මගේ ජීවිතේ අවිවේකී ම කාලය. ඒකට හේතුව මම සිව්වන වසර අවසන් නාට්ය නිෂ්පාදනයට සම්බන්ධ වීම. කැම්පස් එකේ ඉඳං පැය බාගෙකින් ගෙදර එන්න පුළුවන් උනත් සමහර විට දවස ගාණකින් ගෙදර එන්න වෙලාවක් ලැබෙන්නේ නෑ. ගෙදර ආවත් ඒ රෑ 11-12 විතර තමයි. පහුවෙනිදා උදේ 6ට ආපහු කැම්පස් එකේ. මැයි 18 නාට්ය වේදිකාගත කළාම මං හිතුවා විවේකයක් ලැබෙයි කියලා. ඊට පස්සේ පටන් ගත්තා කැම්පස් එකේ ස්වර්ණ ජයන්ති ප්රදර්ශනය. ඒකට සතියක් නිදිමරාගෙන වැඩ කළා. ඊට පස්සේ Image Arts ප්රායෝගික පරීක්ෂණ. සිංහල එසයිමන්ට්. යාළුවන්ගේ නාට්යවල මියුසික් වැඩ. ජ්යොතිෂ වැඩ. කෙළවරක් නෑ. යාන්තං කැම්පස් වැහුවයින් පොඩ්ඩක් හුස්ම ගන්න ඉඩක් ලැබුණා.
මැයි 28,29,30 විශ්වවිද්යාලයට අවුරුදු 50 පිරීම නිමිත්තෙන් ලොකු ප්රදර්ශනයක් පැවැත්වුණා. ඒකට අපේ අධ්යයනාංශයේ නාට්ය හා රංග කලා ඒකකයෙන් කැලණි නාට්ය වංශය නමින් විශාල ප්රදර්ශන කුටියක් සකස් කළා. ඒකෙදි කැලණිය විශ්වවිද්යාලීය නාට්ය කලාවේ ගමන් මඟ වගේ ම පසුගිය අවුරුදු 10 ඇතුළත අධ්යයනාංශය නිෂ්පාදනය කළ දැවැන්ත නාට්ය නිර්මාණවල පසුතල නිර්මාණ හා රංග භාණ්ඩ ප්රදර්ශනය කළා. සෑම දිනයක ම හවස කෙටි නාට්ය දර්ශනයකුත් පැවැත්වූවා. මටත් ඔය නාට්ය පසුතලයක ඩමියකට ඉන්න සිද්ධ වුණා. ඩමියකට ඉන්නවා කියන්නේ නාට්යයේ චරිතයක් විදියට ඇඳගෙන මේකප් කරගෙන පසුතලයේ ඉන්න ඕනේ. ප්රදර්ශනය බලන්න එන අයට නාට්ය ගැන විස්තර කරන්නත් ඕනේ. ඒකත් මරු වැඩේ. මේ තියෙන්නේ ඒ වගේ පසුතල කීපයක්.
අධ්යයනාංශයේ ප්රතිබිම්බ කලා ඒකකයෙන් චිත්රපටි කලාවේ ගමන් මඟ පිළිබඳ ව ප්රදර්ශන කුටියක් හා රූපවාහිනී හා ඡායාරූප කලාව පිළිබඳ කුටියක් ඉදිරිපත් කළා. ඡායාරූප ප්රදර්ශනයකුත් පැවැත්වුණා. සම්පූර්ණ ප්රදර්ශනයම බලන්න අඩුම ගාණේ පැය 5ක්වත් යනවා. කොහොම හරි අපේ ප්රදර්ශන කුටි තුන හැර වෙන එක ප්රදර්ශන කුටියක්වත් බලන්න තරම් වෙලාවක් මට ලැබුණේ නෑ. කොටින්ම මට ප්රදර්ශනේ බලන්න හම්බ වුණේ ම නෑ. නාට්ය කලා ඒකකයේ කුටියට එහා පැත්තේ විද්යා පිඨයේ අය පරිගණක තාක්ෂණය සම්බන්ධ ව මොකක් හරි ඉරිපත් කරලා තිබුණා. අඩුම ගානේ ඒ පැත්තට ඔලුව දාන්නවත් හම්බ වුණේ නෑ.
කොච්චර අවිවේකී වුණත් මට මේ මොකවත් එපා වුණේ නම් නෑ. ඇත්තටම ඒක නං වාසනාවක්. නැත්තම් මට කැම්පස් එකත් එපා වෙනවා. මම කරන හැම විෂයක් ම බොහොම ආස හිතෙන ඒවා. සිංහල තමයි පොඩ්ඩක් හරි බෝරිං වුණොත්. කට්ටිය සෙට් වුණා ම ඒකත් එච්චර අවුලක් නෑ. නාට්ය කලාව ගැන ඉතිං කියන්න ඕනේ නෑ. ඇත්තටම මාර ආතල් විෂයක්. Image Arts වුණත් ඉතිං එහෙම තමයි.
2009 ජනවාරි 11 at ප.ව. 8:48 (දින පොත)
Tags: බ්ලොග්
සිරසට ගහලත් සතියක් ගත වුණා. ඒකට සැක පිට UNP නාගරික මන්ත්රීවරුන් දෙන්නෙක් අත්අඩංගුවට ගත්තට පස්සේ සිරසට කට උත්තර නැතුව ගියා වගේ. අනේ මන්දා. බ්ලොග් එකක කමෙන්ට් එකකට අර අවුදෝ මන්දා ලියලා තිබුණා සිරසට ගහන්න ඕනේ. හැබැයි ඒ සිරසේ දේශපාලනය නිසා නෙමේ. සිරස කරන සංස්කෘතිය විනාශය නිසා ය කියලා. ඒක නං සහතික ඇත්ත.
සමහරු කියනවා සිරස තමංම ගහගත්තලු. බලා ගෙන ගියහ ම ඒක ඔප්පු කරන්න පුළුවන් සාධක ගොඩක් තියෙනවා.
කියන හැටියට 20 දෙනෙක් විතර පහර දෙන්න ඇවිත් තියෙනවා. හැබෑට ආයුධත් එක්ක 20කට ඩෝල්ෆින් වෑන් එකක එන්න පුළුවන් ද ? පාර්ලිමේන්තුව ආසන්න ප්රදේශක් නිසා මුර කපොලු හැම තැනම. ආයුධත් එක්ක 20 කිටි කිටියේ හිර වෙලා වෑන් එකක එක කොට මුර කපොලුවල අය බලාගෙන ඉන්න ඇති. හික්.
දැං කාලේ පාරේ කඩවලත් ආරක්ෂක කැමරා තියෙද්දී ප්රධාන මැදිරි සංකීර්ණයේ ඒවා තිබුණෙ නැත්තෙ ඇයි ?
අනික ප්රහාරය දවසේ හොඳටම හානිවෙලා විකාශන කටයුතුවත් කරගන්න බැරුව හිටපු සිරස මෙන්න පහුවදා ඉඳන් වෙනදා වගේ ම වැඩ.
ඒ ගොල්ලෝ කියනවා මැරයෝ ඇවිත් ක්ලේමෝ එකකුත් ගහලා ගිහිල්ල ලු. ඒ කියන්නේ ක්ලේමෝ ගැන දන්නේ නැතුව. ඔවුන් කියන ක්ලේමෝ මයින් (8kg) කියන බෝම්බ වර්ගයෙන් එකක් ගැහුවෝත් මැදිරි සංකීර්ණයේ වහලෙවත් ඉතුරු වෙන එකක් නෑ.
තව කියනවා මැදිරි සංකීර්ණය නවීන ඩිජිටල් තාක්ෂණයට අනුව හැදුවේ මාස හයකට කලින්ලු. ලංකාවේ පළමු ව ඩිජිටල් තාක්ෂණයට ආපු රූපවාහිනී නාළිකාව සිරස. ඒ මීට අවුරුදු කීපයකට කලින්. මාස හයකට කලින් නෙමේ.
පෙර සතියේ සිකුරාදා පෙට්රල් බොම්බ ප්රහාරයක් එල්ල වෙලා තියෙද්දිත් ආරක්ෂාවට ඉඳලා තියෙන්නේ දෙන්නයි. අඩුම ගානේ මැරයො ටික පැය බාගයක් තිස්සේ මැදිරි කුඩුකරනකං වත් ආරක්ෂක අංශවල අනිත් අය නෑ.
2009 ජනවාරි 11 at ප.ව. 8:24 (දින පොත)
Tags: බ්ලොග්
මැරතන් ඉවර වුණාට පස්සේ දැනුයි ඕං ඉස්සෙල්ල ම බ්ලොග් එකක් ලියන්නේ. මේ දවස් වල අපිට කැම්පස් එකේ විභාගේ නේ. හෙට තමා අවසාන ප්රශ්න පත්තරේ. අම්මෝ…ඉවර වුණාට පස්සේ පුදුම සහනයක් දැනෙයි.
හැමදා ම බ්ලොග් කියවනයට ඇවිත් බ්ලොග් කියෙව්වට මට බ්ලොග් ලිපියක් ලියන්න හරිම කම්මැලියි. ඒක ලොකු ප්රශ්නයක්. ලියන්න තියෙන දේ ගැන ප්රශ්නයක් නෑ. ඕනෙ තරං දේවල් තියෙනවා. ඒත් ලියන්න කම්මැලියි. මාර වැඩේ.
මං හිතන්නේ මෙකයි ඒකට හේතුව.මට ලියලා පුරුදු මෙහෙම නෙමේ. පෑනකුයි කොළේකුයි දීලා ලියන්න කිව්වොත් මං කොහෙත් ම ඉගෙනගෙන නැති දෙයක් ගැන වුණත් පිටු ගාණක් ලියන්න මට පුළුවන්. පෑන කොළේට තියෙන කොට වතුර ගලනවා වගේ ලියන්න පුළුවන්. හැබැයි කොම්පියුටරේ ඉස්සරහ වාඩි වෙලා ලියන්න ගත්තොත් අදහස් බ්ලොක් වෙනවා. ඉක්මනට ලිපිය ඉවර කරන්නමයි හිතෙන්නේ. මං මේ වෙනකං ලියපු බ්ලොග් සටහන් වුණත් එච්චර දිග ඒවා නෙමෙයි. කොටින්ම කිව්වොත් මේ ලියන එකත් දැන් ඉවර කරන්නමයි හිතෙන්නේ.
2008 දෙසැම්බර් 21 at ප.ව. 8:40 (දින පොත, සංගීතය)
Tags: ක්ලැරන්ස්, සංගීතය, Clarence, Music
ක්ලැරන්ස් විජේවර්ධන. අනිවාර්යයෙන් ම ලංකාවේ සංගීත ක්ෂේත්රයේ ඉවත් නොවන නමක්. මේ වෙලාවේ ඔහු ගැන කියන්නේ ඔහු අප අතරින් සමුගෙන පසුගිය 13 දාට 12 වසරක් සපිරෙන නිසා ය. ඇයි අපිට ක්ලැරන්ස් වැදගත් . ඔහුගේ සිංදු ලස්සන නිසා පමණද ?
1943 අගෝස්තු 3 දින උපන් ක්ලැරන්ස් අවුරුදු 23 දී සිය වෘත්තීය සංගීත දිවිය අරඹමින් ලාංකීය සංගීතයේ වෙනසකට මුල පිරුවේ ය. ඔහු ලංකාවට ඉලෙක්ට්රික් ගිටාරය ගෙන ආවේ ය. ඒ ගැන චෝදනා ආවිට ඔහු එයට පිළිතුරු දුන්නේ ඉලෙක්ට්රක් ගිටාරයෙන් බෙර පද වාදනය කර පෙන්වීමෙනි. (’සුරඟන වෙස්වලා’ වැනි ගීත). ලංකාවේ පළමු වරට ඩ්රම් ෆුට් බ්රේක්, සංගීතයට යෙදා ගත්තේ ක්ලැරන්ස් ය. ඒ ගමෙන් ලියුමක් ඇවිල්ලා ගීතයට යි. අද ෆුට් බ්රේක් එකෙන් කන් අඩි පලන සංගීත මරුවන් මේවා අහලාවත් නැතුව ඇති. ලංකාවේ පළමු කැසට් පටයේ සංගීත අධ්යක්ෂවරයා ක්ලැරන්ස් ය (මිල්ටන් මල්ලවාරචිච්ගේ Any Time Anywhere) . ප්රථම වතාවට Multi Track Recording ක්රමය අරඹමින් සිංග්ලංකා සමාගම පිහිටවූයේ ක්ලැරන්ස් ය.
මීට වසර කීපයකට පෙර ලංකාවේ ක්ලැසිකල් ගිටාර් වාදනය උගන්වන සංගීතඥයින් තම සිසුන්ට පළමු ව කීවේ Hotel California අහලා එන්න යනුවෙනි. අද සමහරු කියන්නේ ක්ලැරන්ස් සිංදුවක් අහලා එන්න කියා ය. ඒ තරමට ක්ලැරන්ස්ගේ ගිටාර් වාදනය සුවිශේෂී ය. සාමාන්ය ගිටාර් වාදකයන් නොකරන පරිදි දකුණතේ මාපටැඟිල්ල ඉහලට චලනයෙන් කරන වාදනය ඔහුගේ වේගවත් මියුරු ගිටාර් වාදනයට හේතුවකි.
ක්ලැරන්ස් ගැන බොහෝ දෙවල් කියන්න තිබුණත් ලියන්න විවේකය අඩු නිසා මෙතනින් නවතින්න වෙනවා. ක්ලැරන්ස් ගැන හොයන්න කැමති නම් ඔහු ඇමරිකාවේ දී කළ Clarence Live In Hollywood ප්රසංගය බලන්න. DVD හොයා ගන්න පුළුවන් වේවි. 
2008 දෙසැම්බර් 17 at ප.ව. 3:36 (දින පොත)
Tags: ජෝර්ජ් බුෂ්, සපත්තු, George Bush
2008 දෙසැම්බර් 15 at ප.ව. 1:20 (දින පොත)
Tags: නාට්ය, විභාගේ, විශ්වවිද්යාලය, සිංහල
විශ්ව විද්යාලේ පළමු අර්ධවාර්ෂිකයේ වීභාගය ලබන සතියේ පටන් ගන්නවා. කැම්පස් එකේ හා හා පුරා කියලා ලියන විභාගේ නිසා පොඩ්ඩක් බය වෙලා ඉන්නේ. ඒකට මොක ද පොතක් අතින් අල්ලන්නේ නෑ තාමත්. පහුගිය දවස් වල එසයිමන්ට් කරලා බාගෙට මැරිලා ඉන්නේ. අන්තිමට දුන්න ප්රංශ කෙටිකතා ගැන ප්රශ්නයට පිළිතුර ලිව්වේ ගිය සතියේ සිකුරාදා. ඒ කියන්නේ පිළිතුරු බාරගන්න අවසාන දවස. එදා උදේ 3ට නැඟිටලා 6 වෙනකොට යාන්තං පිටු 30ක් පනින්න ලියා ගත්තා. කොහොම හරි ඒක නිසා දැන් ගීද මොපසාංගේ බාප්පගේ නම ඇහුවත් කියන්න පුළුවන්.
ලබන සතියේ විභාගේ පටන්ගන්නේ නාට්ය හා රංග කලාවෙන්. ඊ ළඟට Image Arts. ඒ දෙක ම එච්චර ප්රශ්නයක් නෑ. ඊ ළඟට සිංහල. ඒකට නං තව ටිකක් මහන්සි වෙන්න වෙයි. ගෙදර හිටියොත් මෙලෝ වැඩක් කෙරෙන්නේ නෑ. ඒ නිසා අද හරි හෙට හරි හොස්ටල් යන්න ඔනෙ. අනික ඉතින් ගෙදර ඉඳන් පාඩම් කරන්න ලියාගත්තු නෝට් ඇත්තෙත් නෑනේ.
2008 දෙසැම්බර් 10 at ප.ව. 3:04 (දින පොත, සංගීතය)
Tags: Album, ගීත, දිනපොත, සංගීතය, සිංදු, Hard Disk, mp3, Music, Songs
මේ දවස්වල බරපතල වැඩකට අතගහල යි ඉන්නේ. මා ලඟ තියෙන සිංදු කන්දරාව පිළිවෙළකට සකස්කරන්න හිතුනා. අවුරුදු ගානක් තිස්සේ එකතු කරපු මේවා දැනට ගායකයාගෙ නමින් සහ ඇල්බම් එකේ නමින් ෆොල්ඩර් බෙදලා විතරයි තියෙන්නේ. ලොකු ම ගැටලුව වෙලා තියෙන්නේ සිංදුවේ නමින් නැතුව වෙනත් නම්වලින් (Track01,Track02 වගේ නම්වලින්) තියෙන ගීත නම් කිරීමයි. සිංදු දාස් ගාණක් එකින් එක අහ අහා නම් කරන එක ලේසි වැඩක් නෙමේ. හැම ගීතයක ම File Name, Title, Album, Artist, Album Art, කියන කොටස් නිවැරදි ව සකස් කරනවා. ගීතවල ගී පද රචකයාගේ නමත් හොයාගන්න පුළුවන් වුණොත් එකත් ඇතුළු කරනවා. සිංහල ගීතවලට ලංකා ගී පොත උදව් කරගන්න පුළුවන් වේවි.
මේවා දැන් වටින්නේ නැති වුණාට තව අවුරුදු කීපයකින් රත්තරං තරම් වටිනවා (ඒවාගේ අගය දන්නා අයට).
ඉස්සර නම් ලැබෙන හැම සිංදුවක් ම හාඩ් එකේ පුරවා ගත්තත් දැන්නම් ඔය අලුත් ගායකයන්ගේ Rap, Rock, Remix, Dj ආදී නම්වලින් හඳුන්වන විකාරයන්ට නිස්කාරනේ ඉඩ නාස්ති කරගන්නේ නෑ. මේ වෙනකං ඉතුරු වෙලා තිබුණු ඒ ජාතියේ ගීත ගිගාබයිට් ගණනාවක් ඊයේ මකා දැම්මා. ඒවා තිබුණට ඇඟේ හැප්පෙන්නේ නැති වුණත් ගෙදරට එන සමහර යාලුවෝ ෆෝන්වලට, පෙන්වලට, සීඩීවලට, දාගෙන යන්න ඉල්ලන කොට බෑ කියන්න බැනේ. අනාගත පරම්පරාවේ මොළ කුරුවල් කිරීමේ පාප කරුමයන්ට මට හවුල් වෙන්න බැරි නිසා යි ඒවා මකලා දැම්මේ.
හැම වෙලාවෙම මේ සියලු ම ගීතවල බැකප් එකක් තියාගෙනයි ඉන්නේ වියදම් බලන්නේ නැතුව ඒකට වෙන ම බැකප් හාඩ් එකක් ගත්තේ මීට පෙර වතාවක් හාඩ් එකකට හානි වෙලා වටිනා පැරණි ගීත විශාල ප්රමාණයක් මට අහිමි වූ නිසායි.
2008 දෙසැම්බර් 6 at ප.ව. 7:57 (කතා පොඩ්ඩ)
Tags: චිත්රපටි, The Pianist
ගිය සතියේ මම, A/L නාට්ය හා රංගකලාව ඉගෙන ගත්තු ජයලාල් රෝහණ සර්ගෙ ගෙදර ගිහින් The Pianist චිත්රපටිය අරගෙන ආවා. අතිවිශිෂ්ට චිත්රපටියක්. ඒ ගැන කියන්න වචන නෑ. ඒක නොබලපු ඇස්දෙකෙන් වැඩක් නෑ. ස්පිල්මාන් (Szpilman)ලෙස රඟපාන රංගන ශිල්පියා ගෙ රඟපෑම විශ්මය ජනකයි. 2002 වසරේ හොඳ ම නළුවා, හොඳ ම අධ්යක්ෂණය, හොඳ ම තිර පිටපත සඳහා ඔස්කාර් සම්මාන දිනුවේ මේ චිත්රපටය යි. නළුවෙක් කියන්නේ කවුද කියන එක දැන ගන්න ලංකාවෙ සමහර නළු බට්ටන්ට මේ චිත්රපටි අතින් වියදම් කරලා පෙන්නන්න වටිනවා. මෙහි බොහොම වටිනා සංගීත ඛණ්ඩ දෙකක් තියෙනවා. එකක් ස්පිල්මාන් සැඟවී සිටිය දී ජර්මන් හමුදා නිලධාරියා හමු වූ විට ස්පිල්මාන් කරන පියානෝ වාදනය . ඔහුගේ මුළු ජීවිතය ම ඒක ඇතුළේ තියෙනවා. අනිත් එක විත්රපටියේ අවසානයට තියෙන දීර්ඝ සිම්පනිය. පුළුවන්නම් හොයාගෙන බලන්න. DVD එක ම හොයා ගන්න පුළුවන් වම් හොඳ යි.
http://www.imdb.com/title/tt0253474/
http://www.imdb.com/title/tt0253474/awards
http://en.wikipedia.org/wiki/The_Pianist_%282002_film%29
http://www.thepianistmovie.com/
2008 නොවැම්බර් 9 at ප.ව. 9:23 (චිත්රපටි හා නාට්ය, සංගීතය)
Tags: Academic Players, ගීත, චිත්රපටි හා නාට්ය, දිනපොත, නදීක ගුරුගේ, නාට්ය, සංගීතය, Cinema, Film, Music, Songs
හෙට (2008-11-10-සඳුදා) කැලණිය විශ්වවිද්යාලයේ Academic Players මඟින් නව පරපුරේ සංගීත ශිල්පියෙකු වන නදීක ගුරුගේ සමඟ සංවාදයක් පවත්වනවා. අබා, සංකාරා වැනි චිත්රපට හරහා සිංහල සිනමාවට නව සංගීත ශෛලියක් හඳුන්වා දුන් සංගීතවේදියෙකු ලෙස නදීක ගුරුගේ හඳුන්වන්න පුළුවන්. ඔහුගේ නිර්මාණ ගැන ඔහුගේ සංගීත භාවිතාවන් ගැන ඔහුත් සමඟ සහෘද සංවාදයක යෙදෙන්න 10වෙනිදා දවල් 2 ට කැලණිය විශ්වවිද්යාලයේ ධර්මාලෝක ශාලාව පිටුපස “වලට” එන්න
